كشورهاي جهان روزهاي كودك مختلفي براي خود دارند؛ اما روزجهاني كودك را خود بچه ها به وجود آورده اند. در سال 1986 در چنين روزي دو تن ازدانش آموزان نه ساله مدرسه آتاتوري در نيويورك با نگارش نامه اي از همه بچه هاي دنيا خواستند كه با هم روزي را به صلح اختصاص دهند. در پيام يكي از بنيان گذاران روز جهاني كودك آمده است:
«بزرگترهاي ما عقايد ثابتي دارند ......آنها ما را دوست دارند چون بچه هايشان هستيم اما آيا آنها مي دانند كه چه دنيايي را برای ما بوجود مي آورند. اگر كمترين اشتباهي در ماشين هسته اي آنها رخ دهد ما هرگز شانسي براي رشد نخواهيم يافت. ما امكاني براي رشد و پرورش مي خواهيم.»
كودكان در روز جهاني كودك مي خواهند اين تضاد را يادآور شوند، كه در حالي كه سالانه هزينه هاي غيرقابل تصوري صرف توليد انواع سلاحهاي هسته اي و غير هسته اي مي شود، كودكان بسياري از گرسنگي، عدم امكانات بهداشتي، سوء و تغذيه و .... مي ميرند.
يونيسف اعلا م داشته، كه تنها با اختصاص پنج دلار براي هر كودك مي توان جان 90% از كودكاني را كه سالانه مي ميرند نجات داد و براي بهبودي چشمگير زندگي كودكان جهان سوم كافي است كه همان مبلغ در يكسال خرج شود و اين مبلغ تنها معادل بودجه شش هفته تسليحاتي جهان است.
كودكان، آسيب پذیرترین گروه در هر جامعه هستند و از هيچ چيز آنان از جمله غذا، پوشاك و نيازهاي ديگرشان نبايد كاست. عدم توجه به وضعيت كودكان به علت مشكلات اقتصادي و كاستن بودجه هايي كه شرايط زندگي و حيات كودكان را خدشه دار مي سازد به اميد اينكه اقتصاد آينده كشور تامين باشد نه توجيه و بازده اقتصادي دارد و نه حركتي انساني محسوب مي شود.
كودكي كه امروز غذا، بهداشت و آموزش كافي نداشته باشد آينده اش جز معلوليت ها و عقب ماندگي هاي جسمي و ذهني چيز ديگري نخواهد بود. او فقط يك بار فرصت رشد دارد و آن فرصت امروزاست نه فردا. نمي توان با غذا و بهداشت بيشتر در آينده سلامتي را كه امروز كودكي از دست مي دهد فردا به او باز پس داد.
البته مشكلات كودكان صرفا گرسنگي، سوء تغذيه و مسائل مشابه نيست بلكه كودكان در نقاط مختلف دنيا از شرايط متفاوتي برخوردار هستند و تاثير هرگونه نابساماني را مي توان در كودكان هر منطقه اي مشاهده كرد، به هر حال طبيعي است كه صحبت از مسايل ابتدايي نيز در اولويت قرار مي گيرد.
برداشت هاي كودكان در برخورد با يك موضوع شايان توجه است. ممكن است برخي كودكان براساس
تجربه هاي قبلي (از جمله اين كه به آنها گفته شده است كه در كلاس سؤال كردن خوب نيست و امثال آن) تمايلي به پرسيدن از خود نشان ندهند يا خجالت بكشند و احتياط كنند. كودكي كه تجربه بيشتري اندوخته است، كمتر در برابر يك محرك به سرعت سوال مي كند، در مجموع، فراهم آوردن محيطي كه با تقويت مثبت، ابزارهاي لازم را براي بروز ظهور نگرش هاي كودك فراهم آورد براي ارزش يابي نگرش بسيار لازم و ضروري است.
در ارزش يابي نگرش ها، استمرار و مداومت و پي گيري رفتارهاي مشاهده شده، امري در خور توجه است كه خود بر دشواري اين كار مي افزايد. در كنار اين مشاغل لازم است خواسته هاي ما با سطح رشد كودك هماهنگ باشد. ممكن است چند كودك به لحاظ سني در يك مقطع باشند ولي رشد ذهني و نحوه تفكر و عمل آنها يكسان نباشد.
چگونگي فهم و درك مفاهيم در كودكان بدون در نظر گرفتن تأثير آموزش بسيار مشكل است. كودكان خالق زيباترين احساس ها و عشق ها هستند كه پروين اعتصامي شاعر بزرگ ايراني هم در اين احساس شريك است، به طوري گفتارش را با كودكان از طريق اشعارش بيان كرده است به گونه اي كه در كتاب هاي فارسي مدرسه ها، همواره شعر يا اشعاري آزاد ديده مي شود كه كودكان دانش آموز مي خوانند و به خاطر مي سپارند. امروز نيز شعر زيباي اشك يتيم اين شاعر ارجمند در كتاب پنجم دبستان به چشم مي خورد. _________________ با عشق درحسرت دیدار تو بودن زیباست ...
به به مثل اينه همه كودكن كوچولو ها روزتون مبارك سارا عزيزم زشته برات تو حالا بايد يه كودك داشته باشي =)) =)) =)) _________________ شبهاي دراز بي عبادت چه كنم
طبعم به گناه كرده عادت چه كنم
گويند خدا جمله گناهت بخشد
او بخشد و من از اين خجالت چه كنم
عزيزم چقد اين عكس دل آدمو مي چلونه _________________ شبهاي دراز بي عبادت چه كنم
طبعم به گناه كرده عادت چه كنم
گويند خدا جمله گناهت بخشد
او بخشد و من از اين خجالت چه كنم
تمام زمانها بر حسب GMT + 10 Hours میباشند رفتن به صفحه 1, 2بعدی
صفحه 1 از 2
شما نمی توانید در این بخش موضوع جدید پست کنید شما نمی توانید در این بخش به موضوعها پاسخ دهید شما نمی توانید موضوع های خودتان را در این بخش ویرایش کنید شما نمی توانید موضوع های خودتان را در این بخش حذف کنید شما نمی توانید در این بخش رای دهید شما نمیتوانید به نوشته های خود فایلی پیوست نمایید شما نمیتوانید فایلهای پیوست این انجمن را دریافت نمایید