یه بیت شعر واسه یادگاری بگو :x

:-@} سلام :-@}

پرنده ی زخمی من، سال هاست که آوازهای زندانی ات را کلمه کرده ای... تو بوی ناب کلمه گرفته ای ...

آری که در آغاز تو بودی و کلمه بود...خوشحالم که هنوز روسری گلدارت را می پوشی و به هرزگی آدم های مدرن می خندی...

كاش يا رب آشنايي ها نبود يا به دنبالش جدايي ها نبود

يا كه او با من نمي شود آشنا يا كه او از من نمي كردي جدا

بر سر تربت من با مي و مطرب بنشين

تا به بويت ز لحد رقص كنان برخيزم

می کشمت سوی خویش این کشش قلب ماست
قلب تو گر آهن است قلب من آهنرباست

ما گدائيم ولي قصر غنا منزل ماست

هر كه شد همدم ما منت قيصر نكشد

زندگی چیست؟ زندگی مانند اتوبوس شلوغی است که جایی برای نشستن نیست و وقتی خلوت میشود و می خواهی بشینی راننده داد می زند پیاده شوید اخر خط است

مرا دردیست اندر دل اگر گویم زبان سوزد
و گر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد

تا توتني دلي به دست آور

دل شكستن هنر نمي باشد... :shekast:

اگر خواستی از دنیا گذر کنی

یادت باشه اوووول دلت و نسپاری :v

زاهدم برد به مسجد که مرا توبه دهد
توبه کردم که نسنجیده به جایی نروم

آنكس كه به فرياد دلش بيدار نشود

به فرياد ديگران نيز بيدار نخواهد شد.

در دایره ی قسمت ما نقطه ی پرگاریم!

بیت دومش یادم نمی مونه درست و حسابی

لطف آنچه تو بنمایی حکم آنچه تو فرمایی

به طواف کعبه رفتم به حرم ره رهم ندادند
که تو در برون چه کردی که درون خانه آیی

تو را ديدم اي عشق

و آموختم از تو , آغاز خود را

نگاه تو كافي است ... :-x

نازکم مثل حریر

ترد مانند بلور

اگرم میل شکستن داری

سنگ بی انصافیست!!!

یک تلنگر کافیست :shekast: