باز خواهم گشت ...

سلام
خوبین ازین به بعد من شعر هام رو توی این پست میزنم
اگه شماهام خواستید میتونید همکاری کنید موردی نداره
مرسی
بای

توی ِ چشمات يه نگاهه
تو نگاهت يه پناهه
که واسه اين دل عاشق
ديدنيهای ِ گناهه
تو سراشيبی جاده
توی پيچ يه نگاهت
جايی که سر به هوايی
آخر ِ قصه راهه
منه بی هواس ساده
پرغرور بی مهابا
خيره خيره می دويدم
توی ِ چشمی که سياهه
ديگه ويرون شدم اما
تو سرابی که تو بودی
توی ِ راهی که تو پيچش
عکس نازه يه نگاهه
حال مينويسم اينجا
اسمتو تو پيچ کاغذ
می کشم تو هر ترانه
عکس چشمی که تو راهه

عشق آتش است اما آتشی سرد با وجود این باید در این آتش سوخت زیرا این آتش تطهیر کننده است.

این آتش فقط برای تطهیر کردن می سوزاند ناخالصی است که می سوزد و طلای خالص باقی می ماند .

بدین سبب عشق رنج آفرین است زیرا خواهان خراب کردن ماست تا دوباره آباد کند دانه باید شکسته شود وگرنه درخت چگونه می تواند متولد گردد؟

رود باید به انتها برسد وگرنه چگونه می تواند به دریا ملحق شود؟

بنابر این راحت باشیم و بگذاریم سوخته شویم وگرنه چگونه می توانیم متولد گردیم و خویشتن خویش را بیابیم؟

به هيچ كس آزار مرسانيد كه كار روزگار دائم در تغيير و تحول است و بدبخت آن است كه از يادآوري عاقبت خود غافل باشد.

آخر يه روز تيک ميگيري لباسهاي شيک ميگيري

بابات را ميکني کچل تا بيني رو کني عمل

با همراهت زنگ ميزني عينک رنگ رنگ ميزني

اين دل و اون ميزني هي به موهات ژل ميزني

جنس لباسات تريکو موزيک فقط از انريکو

جوراب هاي فسقلکي روسريهاي الکي

با اشوه هاي شُتري ميشيني پشت موتوري

تو خيالت خيلي تکي فکر ميکني با نمکي

خوشي با اين تيپ خفن حالا قشنگي مثلا
ل بی جمال محال است

تنهایم نگذار نازنین

گفتي كه به احترام دل باران باش

باران شدم و به روي گل باريدم

گفتي كه ببوس روي نيلوفر را

از عشق تو گونه هاي او بوسيدم

گفتي كه ستاره شو دلي روشن كن

من هم چو گل ستاره ها تابيدم

گفتي كه براي باغ دل پيچك باش

بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

گفتي كه براي لحظه اي دريا شو

دريا شدم و تو را به ساحل ديدم

كه بيا و لحظه اي مجنون باش

مجنون شدم و ز دوريت ناليدم

گفتي كه شكوفه كن به فصل پاييز

گل دادم و با تو سخت روييدم

گفتي كه كه بيا و از من بگذر

از لحجه ي بي وفاييت رنجيدم

گفتم كه بهانه ات برايم كافيست

معناي لطيف عشق را فهميدم

ه هاااااااا

(( كوچه ي دل ))

توي عبور ِ لحظه ها غرق ِ تماشام

تو كوچه ي دل يه دونه پنجره مي خوام

يه پنجره كه وا بشه رو به غم ِ من

مرهمي باشه واسه قلبم توي غم هام

پنجره هاي كوچه ي دلت رو وا كن

دستاي سردمُ بگير تو دستات ها كن

من يه غريب ِ بي كسم عاشق ِ چشمات

از بي كسي ها بيا و منو رها كن

پنجره هاي كوچه ي دلت رو وا كن

اسممُ باز تو كوچه ي دلت صدا كن

مرهم ِ زخمهاي نگاهِ خسته ام شو

فدات ميشم فقط يه بار دلُ فدا كن

گفتم تو بيا دلبر من , گفتي خفه ! گفتم بيا پهلوي من , گفتي خفه ! گفتم بيا عاشقتم , دوستت دارم, گفتي خفه ! گفتم علي يارت باشه الله نگهدارت باشه , گفتي خفه ! گفتم تو همسرم مي شی , تو وصله تنم مي شي ؟ , گفتي آره ! گفتم خفه

آروم آروم)

آروم آروم توی قلبــم لـونـه کـــردی
آروم آروم تــو منـــو دیــونـه کـردی
دلـــم و بـــردی ولـــی پسش نـــدادی
کلــبــه خرابــم و گلـخــونـــه کـــردی
منو بــردی دل و کشتـــی واســه دل
هی چی نزاشتی عمرو جونیم وگرفتی
خنـجرِ تـــو سینـــه کاشتــــی
مـــی خـــواستــی مـن دلــم بـخوشکه
مــــی گفتـــی خــــودم مــی کشتـــــم
توی قلۀ جونی ازغمت خم شده پشتم
عشق خاک این ارزش هیچی نـداره
کسی که عاشق کسه هیچی نداره
عشق خاکی روی خاک نمی شه پیدا
مرد آواره مــی خواد با قلـــب شیدا

تنهايي دادگاه عشق... قسمم قلبم بود وکيلم دلم حضار جمعي از عاشقان
و دلسوختگان. قاضي نامم را بلند خواند. و گناهم را دوست داشتن تو
اعلام کرد. محکوم شدم به تنهايي و مرگ. کنار چوبه ي دار از من
خواستند تا آخرين خواسته ام را بگويم. و من گفتم : به تو بگويند ...
دوستت دارم هر وقت تونستي پاي کلاغ رو سفيد کني . هر وقت تونستي
آتش روببوسي هر وقت تونستي توي آب يه نفس عميق بکشي اون موقع
مي تونم تو رو فراموشت کنم .

مرداب تنها بود و من تنها تر مرداب آرام بود و من هم در آرامش به او
نظاره ميکردم مرداب ساکت بود و مرا نيز سکوت فراگرفته بود مرداب
را دوست دارم او بزرگ است آرام است ولي غمگين و دل پر دردي دارد
حتي تکان هم نمي خورد که اگر تکان بخورد وآرامشش به هم بخورد
ديگر مرداب نيست! با همه ينها ناگهان از او بدم آمد متنفر شدم چون از
بي تحرکي و بي تعصبي او را لجن فرا گرفته... مرداب تنها بود و من
تنها تر يادتان باشد مرداب نمانيد

دارم به تو مي نويسم...به تو كه عزيزتريني...

دارم اميد عاطفتي از جناب دوست
كردم جنايتي و اميدم به عفو اوست

آن روزها ، آن روزهاي نه چندان دور..چه حالي داشتم..چه زندگي اي..وقتي همه عمرم با خدا بود. از صبح كه بلند مي شدم براي نماز صبح ، ذكرم يا علي بود. تو راه مدرسه و بعدا دانشگاه مدام زمزمه ميكردم همه اسامي خدا را. سرم به نشانه متانت پايين بود ، دلم به نشانه خاكي بودن ، نجيب بود و چشمم پاك پاك. حواسم به خودم بود چون مي دانستم خودشناسي اول معارف است. سرم با كلاس خودشناسي و اخلاق و تفسير گرم بود. عشقم هم بود شيخ مرتضي تهراني. شبها هم اذان نگفته مسجد بودم. خيلي وقتها نماز صبح خوانده ميامدم. هنرم روزه و اعتكاف بود. شبهاي محرم و احياء هم به هزار گناه نكرده اعتراف مي كردم و با آه و زاري تو سر خودم مي زدم.

اما چه شد؟ چه شد كه ذهنياتم تغيير كرد؟ روزگارم عوض شد. دلم هوايي شد. دلم خالي شد و بعد پر شد. پر شد از چيزهاي نديده و نشنيده. ترك شاهد و ساغر كردم به كمال. مسجد را به بهانه واهي به خودم حرام كردم. فكر كردم خيلي جلو رفتم. فكر كردم خيلي مي فهمم. نمي گم اشتباه محض كردم. ولي زياده روي كردم. حالا اين روزها غروب كه مي شه ، دلم مي گيره...

دلم هواي پاكي كرده. هوس سادگي. دلم يه كم شجاعت مي خواد كه دوباره فرياد بزنم. دوباره با همان صورت خيس همراه نسيم بروم. بروم جايي كه من و تو باشيم و بس. دلم مي خواد دوباره شبهاي جمعه بهت بگم: من لي غيرك. دلم مي خواست تنهايي ، خستگي ، آوارگي و بيچارگي ام را به رخت بكشم. دلم مي خواد ازت بپرسم با دلم چكار كردي؟ چرا مرا به خودم واگذار كردي؟ مگه من هر شب نگفتم يك لحظه و آن مرا به خودم وامگذار....

چيزي ندارم بگم ، غير از اينكه: ظلمت نفسي

خیلی وقته که دیگه خاطرم از یاد تو رفته
قربون چشمای نازت ، دل من خیلی گرفته
یاد اون روزا به خیر دل می دادیم دل می گرفتیم
تک و تنها موندم اینجا اون روزا رفته که رفته
به خدای آسمونها به تموم کهکشونها
من ساده دل می گم باز: عشقت از یادم نرفته
واسه دیدن سلامِت ، واسه رد پای ماهت
پشت یک سیستم آن لاین ، می شینم هر روز هفته
واسه چی ناز نگاهم دیگه تو دست تو جون داد؟
اون همه عشق و محبت هنوز از یادم نرفته
اگه یک بار دیگه تو رو تو خوابم ببینم
واسه تضمین نگاهت می گیرم هزار تا سفته
این همه گریه و زاری واسه چی می تونه باشه
اگه شیرینی عشقم ، ساده ، از یاد تو رفته......................

بازم یواشکی؟ اگه دوسم داری چرا این همه پنهون کاری؟ چه لذتی برات داره که من بنویسم و تو تو دلت بخونیشون بدون اینکه من بفهمم؟زیر لب بهم بگی آفرین دختر خوب، و من حتی نفهمم که هنوزم.......
چه لذتی برات داره که از پشت دیوار منو ببینی بدون اینکه من متوجهت شم؟ فکر دل منو نمیکنی که شاید حالا دلتنگت شده باشه؟ همه مشکلمون چند تا رقم نحس بود که تیشه زد به ریشه مون. تو با اون همه ادعای عاشقی بالاخره نمیدونم دست آخر دلت رو به کی باختی. می خوام دستاتو بگیرم و ببرمت به اون لحظه ای که بهم گفتی تمام ذهن و نوشته هات رو پر کردم. یادته؟ می خوام ببینم هنوزم سر حرفت هستی؟
دلم میخواد اگه کسی به این متن بخواد نظرش رو بده ؛ اون آدم فقط تو باشی. فقط و فقط تو. تویی که خودت میدونی و می فهمی منظورم کیه........................................