من خودم با حسن بن علي (ع) حساب مي كنم

ظهر تاسوعا هفت يا هشت سال پيش بود كه موتور يكي از آشنايان را گرفتم تا غذاي نذري هيات را به دست كسي برسانم.

خيلي سريع به راه افتادم تا بتوانم زودتر هم برگردم.غذا را كه به خانواده مورد نظرم رساندم,در راه بازگشت تصميم گرفتم به تلافي لطف آن دوست كه موتورسيكلتش را در اختيارم گذاشته بود,باك بنزين موتور را پر كنم اما غافل از اين كه با لباس كار هستم و پيراهن هيات را بر تن دارم. يعني اين كه يك ريال پول همراهم نبود.

وارد جايگاه بنزين شدم و با خيال راحت باك موتور را پر كردم. وقتي دست در جيبم كردم تازه متوجه ماجرا شدم. در حال توضيح قضيه به مامور پمپ بودم كه صاحب يكي از خودرو هاي داخل جايگاه جلو آمد و گفت: پول اين آقا را هم حساب كن. تا آمدم حرفي بزنم و در باره خودم و علت اين كه پولي همراهم نيست توضيحي بدهم, اشاره اي به نام "هيات حسن بن علي (ع)" كه روي پيراهنم چاپ شده بود كرد و ادامه داد: من با او حساب مي كنم.

تازه آنجا بود كه متوجه نشان سبز رنگ هيات روي پيراهنم شدم.تنها راهي كه به ذهنم مي رسيد اين بود كه نشاني هيات را به او بدهم و از وي دعوت كنم تا به آن مجلس بيايد. اين كار را كردم ,اما نمي دانم كه او آمد يا نيامد. به هر حال عكس العمل سريع و به موقع اين راننده تاكسي برايم جالب بود.شايد در ظاهر پول اندكي براي بنزين من پرداخت اما خاطره اش همچنان در ذهنم باقي مانده است.يقين دارم حسن بن علي (ع) كه صاحب هيات و مجلس ماست, در موقع مناسب با او حساب خواهد كرد.هنوز خيلي مانده تا من وامثال من كريم اهل بيت (ع) را بشناسيم.

منبع : خاطرات سفر زندگي يك خبرنگار